คาบปลายลิ้นเบา ๆ ระหว่างฟันพร้อมหันศีรษะซ้ายขวา รักษาทั้งสองอย่างไว้ขณะเปลี่ยนระดับกล่องเสียงเพื่อควบคุมสีสันเสียง 3 แบบ

คาบปลายลิ้นเบา ๆ แล้วฮัม “อืม” ทางจมูกโดยไม่ให้เสียงรั่วทางปาก ตำแหน่งนี้เป็นระดับกล่องเสียงอ้างอิงของแบบฝึกนี้

เทียบกับกู “อืม” ที่ระดับกล่องเสียงปกติ ให้สร้างพื้นที่กว้างจากปากถึงคอเหมือนท่อใหญ่แล้วฮัม “อืม” ให้เป็นเสียงยักษ์ทุ้มหนาเหมือนสูงขึ้นประมาณหนึ่งเมตร รักษาปลายลิ้นไว้ด้านหลังฟันหน้าล่าง

ตรงข้ามกับกู “อืม” แบบกล่องเสียงต่ำ ให้ทำเสียงแหลมกังวานเหมือนคนตัวจิ๋วสูงไม่กี่สิบเซนติเมตร คาบปลายลิ้นเบา ๆ ไว้แล้วแนบลิ้นขึ้นเต็มช่องใต้เพดานปาก ฮัม “อืม” ทางจมูก แบบฝึกนี้ยาก จึงอย่าเร่งความดังหรือดึงลิ้นกลับแรงจนหลุดจากฟัน

ช่วงแรกบางคนอาจรู้สึกไม่มั่นคงมาก เพราะคอและลิ้นที่เคยเป็นเหมือนล้อพยุงไม่ได้ช่วยแบบเดิมแล้ว

ใช้ช่วงเสียงที่สบายที่สุด แล้วสลับสีสันเสียงคนจิ๋วกับยักษ์เท่าที่ทำได้ซ้ำ ๆ ถ้าเสียงคนจิ๋วยาก กล้ามเนื้อสำหรับเสียงยักษ์อาจทำงานเอง ทำให้กล้ามเนื้อยกและลดกล่องเสียงดึงต้านกัน ส่วนอื่นก็อาจรบกวนได้ แต่ตอนนี้ให้โฟกัสกล่องเสียง ค่อย ๆ เรียนรู้ความรู้สึกต่างกันระหว่างยกกับลด และฝึกสังเกต ตัดสิน และแก้การทำงานของกล้ามเนื้อที่ไม่ต้องการ