ฝึกเริ่มโชกิที่ไม่มีลมรั่วได้โดยตรงทุกเมื่อ

เริ่มแรก ออกกู “อืม” ที่มีความสั่นซ่าจากเส้นเสียงเทียม ยิ้มอย่างมีความสุขให้เปลี่ยนเป็นโชกิ หยุดเสียงหนึ่งครั้ง แล้วเริ่มด้วยโชกิโดยตรง

ต่อไป ออกกู “อี” ที่มีความสั่นซ่าจากเส้นเสียงเทียม ยิ้มอย่างมีความสุขให้เปลี่ยนเป็นโชกิ หยุดเสียงหนึ่งครั้ง แล้วเริ่มด้วยโชกิโดยตรง

สุดท้าย ออกกู “เอะ” ที่มีความสั่นซ่าจากเส้นเสียงเทียม ยิ้มอย่างมีความสุขให้เปลี่ยนเป็นโชกิ หยุดเสียงหนึ่งครั้ง แล้วเริ่มด้วยโชกิโดยตรง

ช่วงแรกตอนเริ่มโชกิใหม่ เสียงอาจแกว่งไปกูหรือปา รักษาเส้นเสียงเทียมในตำแหน่งตอนเปลี่ยนเป็นโชกิ แล้วค่อย ๆ เริ่มเสียง

หลายคนหาตำแหน่งโชกิไม่เจอถ้าหายใจระหว่างหยุดเสียง ช่วงแรกลองหยุดโดยไม่หายใจเพิ่ม เมื่อคุ้นแล้วค่อยลองทำซ้ำแม้มีการหายใจคั่น

ที่พบบ่อยคือเริ่มใหม่ด้วยเสียงลมรั่วจากการคลายเส้นเสียงแท้ ให้คิดว่าแบบฝึกนี้คือดูว่าจะเปลี่ยนสีสันกูได้แค่ไหนด้วยการยิ้มอย่างมีความสุขเท่านั้น เสียงดังเกินก็ทำให้หลายคนหาโชกิไม่เจอ จึงควรฝึกกูเริ่มต้นที่แรงประมาณ 30–50%