แบบฝึกนี้พัฒนาการควบคุมน้ำหนักของส่วนที่ปิดให้เหมาะกับแต่ละโน้ต ซึ่งจำเป็นต่อเสียงสูง

เริ่มจากกูที่เส้นเสียงแท้และเทียมทำงานพร้อมกัน แล้วลดเฉพาะการแทรกของเส้นเสียงเทียม จะช่วยหาโชกิที่เส้นเสียงแท้คลายน้อยและลมรั่วน้อย เมื่อขึ้นสูง สภาวะนี้เป็นพื้นฐานของเสียงสูงที่มีลักษณะคล้ายเสียงอก

ในทางกลับกัน โชกิที่ลดการปิดเส้นเสียงแท้เป็นหลักแต่ยังคงเส้นเสียงเทียมปิดมาก อาจทนแรงลมตอนสูงไม่ไหว เสียงพลิกหรือรู้สึกฝืน แต่ถ้าควบคุมดี ก็ใช้สร้างเสียงมีลมรั่วอย่างตั้งใจได้

เริ่มด้วยกู “อืม” ที่สั่นซ่า แล้วค่อย ๆ ยิ้มอย่างมีความสุขให้เปลี่ยนเป็นโชกิ “อืม” การยิ้มแบบนี้ช่วยสร้างโชกิที่ไม่มีลมรั่ว ลองนึกถึงอาหารโปรด สัตว์น่ารัก หรือคนที่ชอบ ถ้าความหยาบของกูค่อย ๆ หายและเสียงนุ่มกลมขึ้น แสดงว่าฝึกได้ถูกทาง

ต่อไปออกกู “อี” ที่มีเส้นเสียงเทียมสั่นซ่า แล้วยิ้มอย่างมีความสุขให้เปลี่ยนเป็นโชกิ

สุดท้ายออกกู “เอะ” ที่มีเส้นเสียงเทียมสั่นซ่า แล้วยิ้มอย่างมีความสุขให้เปลี่ยนเป็นโชกิ

หลายคนดึงลิ้นกลับหรือลดกล่องเสียงขณะพยายามแยกเส้นเสียงเทียม

เวลาสร้างโชกิ ลองตั้งใจให้กล่องเสียงสูงขึ้นเล็กน้อย แล้วยิ้มอย่างมีความสุขเพื่อหาความรู้สึกที่เส้นเสียงเทียมถอยออก

ไม่รู้สึกการควบคุมเส้นเสียงเทียมเป็นเรื่องพบบ่อยเมื่อส่วนอื่นยังควบคุมได้ไม่มาก ไม่ต้องกังวล เมื่อเพิ่มความแม่นยำของส่วนอื่น ความรู้สึกและการควบคุมเส้นเสียงเทียมก็พัฒนาตาม แทนที่จะกังวลติดอยู่ ให้เน้นฝึกส่วนอื่นแล้วกลับมาลองเส้นเสียงเทียมเป็นครั้งคราวเพื่อดูความเปลี่ยนแปลง